قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی

بمباران شیمیایی سردشت سند مظلومیت کشوری که از داشتن نیروی موشکی نهی می‌شد

بمباران شیمیایی سردشت سند مظلومیت کشوری که از داشتن نیروی موشکی نهی می‌شد

پیرامون فرهنگ مقاومت نوشته ای داریم با اسم بمباران شیمیایی سردشت سند مظلومیت کشوری که از داشتن نیروی موشکی نهی می‌شد. که پیشتر به آن میپردازیم.

به مناسبت ۸ تیر سالروز بمباران شیمیایی سردشت

در این روز یکی از فجایع تاریخی در شهر سردشت به وقوع پیوست. بمباران شیمیایی شهر سردشت نقطه عطفی در حملات شیمیایی عراق بود که در کمال تاسف هیچ اثری بر افکار مردم دنیا نداشت و حتی در داخل نیز مردم ارزش آنرا بدرستی درک نکردند.

گروه فرهنگ و مقاومت: در ساعت ۱۶:۳۰ روز یکشنبه هفتم تیر ماه
۱۳۶۶ چند فروند هواپیمای عراقی سکوت شهر کوچک سردشت در غرب کشور را شکستند و ۷ بمب
خردل در نقاط مختلف شهر انداختند که ۲ بمب در مارکت شهر و ۲ بمب دیگر در منطقه مسکونی
افتاد.

به نوشته بولتن نیوز، ۳ بمب دیگر در باغهای مجاور شهر افتاد.
به دلیل شرایط جوی خوب از لحاظ درجه حرارت و جریان ملایم هوا، آلودگی بتدریج تاکیلومتر
ها دورتر از کانون های انفجار گسترش یافت و بوع نامطبوع خردل که شبیه به بوی سیر و گوگرد
میباشد از فاصله دور استشمام می شد. در کمال تاسف بیمارستان و نقاهتگاه شهر نیز در مسیر
جریان هوای آلوده قرار گرفته و عده ای از پزشکان و پرستاران بعد از چند ساعت به دلیل آلوده
شدن، مجبور به ترک آنجا شدند. برق و مخابرات قطع و کلیه فعالیت های خدماتی شهر فلج
شده بود چونکه اکثر کاکنان محلی مصدوم شده بودند. کادر پزشکی بهداری سپاه با کمک نیروهای
محلی توانستند از دو حمام شهر با اسم دو ایستگاه رفع آلودگی جهت زنها و مردها استفاده
کنند. ماشینهای حریق نشانی نیز مسئولیت تدارک آب حمام های شهر را عهده دار بودند. سالن
ورزشی شهر با اسم یک نقاهتگاه ۱۵۰ تخته مورد بهره برداری قرار گرفت. با استناد به ماهیت
اثر گاز خردل (برخلاف گاز اعصاب که ناگهان همه بیماران در همان ساعت اول مراجعه می
کنند) ساعت ساعت بر تعداد مصدومین اضافه می شد. در نقاهتگاه درمان های ابتدایی انجام
گرفته و مصدومین بعد از پایدارشدن نسبی علائم حیاتی به شهر های دیگر اعزام می شدند.

آلودگی مواد غذایی، میوه جات، سبزیجات،
مزارع و آبها و حتی حیوانات دلیل عده ای مسمومیت های گوارشی شده بود. گله های گاو و گوسفند
که تنها سرمایه عده ای از خانواده ها بود از بین رفته بودند و کالا عده ای مزارع آلوده
و غیر قابل استفاده بود.

یک روز بعد از حادثه، مصدومین بدحال با چندین
پرواز از ارومیه و تبریز به تهران منتقل شدند. صحنه بسیار ناراحت کننده ای در فرودگاه
تهران وجود داشت که تحمل آن برای خلبانان و خدمه هواپیماهای نظامی نیز دشوار بود. کودکانی
در سنین مختلف با چشمهای ورم کرده به سختی ناله می کردند و سعی داشتند از مادران خود
دور نیافتند. تعداد فراوانی از مصدومین بد حال به بیمارستان بقیت اله (عج) منتقل شدند.
عده ای کودکان در حال اغماء بودند.

چگونگی این حادثه و محاسبه مصدومین و شهدا
طی گزارش های متعددی به اطلاع شورای امنیت سازمان ملل رسید با اینحال در کمال تاسف هیچ هیئت کارشناسی
برای تحقیق و مطالعه حادثه اعزام نشد. حتی در یکی از گزارشها، عکس ها متعددی از مصدومین شیمیایی
سردشت نیز ضمیمه شد.

برای شما نیز جالب است؟  سردار سلامی: آمریکا در طرف دیگر ایران متوقف و عاجز شده است/شهدای معلومات جزو هوشمندترین و شجاع‌ترین رزمندگان ما بودند

محاسبه لحظه حادثه

از شهر ۱۲۰۰۰ نفری سردشت با استناد به آمارهای رسمی
۸۰۲۵ نفر مصدوم شدند که این محاسبه شامل مصدومین خفیف نیز می شد. حداقل ۴۵۰۰ نفر از مصدومین
نیاز به درمان داشتند.۳۰۰۰ نفر آنها در شهر سردشت به روش سرپایی درمان شده و سپس در
روستاهای مجاور مدتی را سپری کردند تا آلودگی شهر بطور کلی مرتفع گشت. مابقی مصدومین که
۱۵۰۰ نفر می شدند در حال وخیم تری بوده و نیاز به بیمارستان داشتند و لذا به خارج از
سردشت اعزام شدند. ۶۰۰ نفر از این گروه ۱۵۰۰ نفری به تهران و مابقی به چند شهر شمال
غربی کشور اعزام شدند. چندین عدد از هموطنان شهید شدند و و بسیاری هفته های فراوانی را در
بیمارستان گذراندند و اکنون نیز از عوارض شدید ریوی و چشمی و پوستی رنج می برند. کل
محاسبه شهدا ۱۳۰ نفر بود که ۲۰ نفرآنها در سردشت در همان دقایق و ساعات اولین بعد از
بمباران شهید شدند،۱۰ نفردر حین انتقال از سردشت به شهادت رسیدند و ۱۰۰ نفر طی مدت
۷-۳۰ روز بعد از حادثه بتدریج در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستان های مختلف کشور به شهادت
رسیدند.

این حملات وحشیانه در حالی صورت می‌گرفت
که عراق جزو ۱۲۰ کشور امضا کننده قرارداد ارتباطات ژنو پیرامون منع بهره برداری از سلاح‌های سمی، خفه
کننده و ترکیبات باکتریولوژیک بود. امضاکنندگان این قرارداد ارتباطات تاکید کرده بودند: استعمال
گازهای خفه کننده و مسموم یا امثال آن‌ها و به علاوه از طرف دیگر هر قسم مایعات و مواد یا عملیات
شبیه به به آن حقا مورد تنفر افکار جهان متمدن است.

سابقه استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی

اولین باری که ارتش عراق از سلاح شیمیایی
در جنگ استفاده کرد مرتبط به ۲۷ مهرماه ۱۳۵۹ در منطقه جنوب (استان خوزستان) بود. در
این سال عراق چهار بار از سلاح شیمیایی از نوع تاول‌زا (گاز خردل) استفاده کرد که یک
مصدوم و ۲۰ شهید در جستجوی داشت.

در سال ۱۳۶۱، در جریان عملیات والفجر مقدماتی
۱۲ بار جاهای غرب و جنوب مورد اصابت بمب‌های شیمیایی قرار گرفت. جبهه میانی، غرب و
شمال غرب
و بخشی از استان‌های ایلام، آذربایجان غربی،
اردبیل، باختران، کردستان و سلیمانیه در عملیات‌های والفجر ۲ و ۴ در سال ۱۳۶۲، ۶۴ بار
مورد اصابت بمب‌های شیمیایی از نوع تاول‌زا (خردل) و اعصاب (تابون) قرار دریافت کردند. بر
اثر این حملات صد‌ها نفر شهید و هزاران نفر مصدوم شدند.

در سال ۶۲ سلاح‌های شیمیایی تعداد فراوانی
از اهالی غیرنظامی جاهای مزبور را مصدوم و نابینا کرد. از اول فروردین تا ۲۷ اسفند
۱۳۶۳، ۲۲۲۵ نفر مصدوم و ۴۰ شهید در عملیات‌های خیبر و بدر حاصل اصابت ۵۸ بار بمب‌های
تاول‌زا، اعصاب، خفه کننده و آلوده‌ کننده خون است. سال ۱۳۶۴، در عملیات‌های والفجر
۸ و ابتدای والفجر ۹ در جاهای جنوب ۷۶ بار سلاح شیمیایی به کار رفت که حاصل آن ۷۷ شهید
و حدود ۱۱ هزار و ۶۴۴ نفر مصدوم بود.

عراق در جواب به حملات نیروهای ایرانی و
به خاطر شکست سنگین در عملیات‌های کربلای دو، چهار، پنج و شش ۱۰۲ بار از سلاح‌های شیمیایی
استفاده کرد که ۴۷۲۰ نفر مصدوم و ۱۰۷ نفر به شهادت رسیدند.

در سال ۱۳۶۵ عراق در جاهای شلمچه، سردشت،
خوزستان، بصره، کردستان، دیاله و ایلام ۴۳ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرد که
۹۴۴۰ مصدوم ۴۴۲ شهید حاصل این حملات بود.

برای شما نیز جالب است؟  "جلاد دهه ۶۰" و "بن بست استراتژی"

در سال پایانی جنگ، ۳۴ حمله شیمیایی در
جاهای غرب، شمال غرب و جنوب ثبت شده است که تازه ترین بار آن بعد از قطعنامه ۵۹۸ در تاریخ
سوم شهریور در عملیات بازپس‌گیری «فاو» اتفاق افتاد. با استناد به آمارهای رسمی نهادهای
مسوول پیرامون این مسئله تعداد کل شهدای حملات شیمیایی در طول جنگ حدود ۲۶۰۰ شهید و تعداد
کل مصدومان نظامی و غیرنظامی حملات شیمیایی ۱۰۷ هزار نفر و تعداد جانبازان شیمیایی
(که هم اینک تحت پوشش بنیاد جانبازان هستند) حدود ۴۵ هزار نفر است.

همزمان با اینکه ۲۵ سال است از حمله عراق به
سردشت می‌گذرد افرادی که نجات پیدا کردند هنوز از درد ناشی از بمباران شیمیایی رژیم
بعث عراق رنج می‌برند و با کارهای و پیامدهای این بمباران دست به گریبان هستند.

• تعریف سلاح شیمیایی

جنگ‌افزارهای شیمیایی ابزارها یا موادی
هستند که به وسیله آن‌ها انسان‌ها و یا موجودات زنده را هدف قرار می‌دهند. در اثر رابطه
مستقیم این مواد با هر قسمت از بدن جاندار، بدن وی آلوده شده و جاندار به انواع بیماری‌ها
مبتلا می‌شود. این مواد قادر اند به روش جامد، مایع و یا گاز استفاده شوند؛ به عبارت
دیگر عوامل شیمیائی به ترکیباتی اطلاق می‌گردد که در صورت کاربری مؤثر علیه انسان،
حیوان یا گیاه، منجر به مرگ یا ضایعات قابل توجه دائمی یا موقتی در ساختار اندامی آن‌ها
می‌شود.

جنگ‌افزارهای شیمیایی از لحاظ نظامی به
۶ گروه سمی و کشنده، ناتوان‌کننده، استفاده برای کنترل اغتشاش‌ها، دودزا، ضد گیاه و
شعله‌ها و حریق‌زا تقسیم می‌شوند.

• تاریخچه بهره برداری از سلاح‌های شیمیایی
و میکروبی

اولین بار در سال ۱۷۶۳ میلادی آمریکایی‌ها
سلاح شیمیایی را علیه سرخپوستان که صاحبان اصلی سرزمین آمریکا بودند، به کار دریافت کردند.

در جنگ جهانی اول (سال ۱۹۱۵ میلادی) سلاح
شیمیایی از جانب نیروهای آلمانی استفاده شد و سپس دیگر کشورها بهره برداری از آن را
در برنامه‌های جنگی خود گنجاندند. آلمانی ها در ۲۲ آوریل ۱۹۱۵ در منطقه یپرس در فاصله
بلژیک، با بکارگیری ۱۶۸ هزار تن گاز کلر حدود ۵۰۰۰ نفر از سربازان انگلیسی و فرانسوی
را کشتند. این روز به نحوی روز تولد جنگ شیمیایی اسم گرفت.

بمباران شیمیایی سردشت سند مظلومیت کشوری که از داشتن نیروی موشکی نهی می‌شد

باز هم آلمانی در صدر بودند و برای اولین
بار در سال ۱۹۱۷ گاز خردل را به کار دریافت کردند. در طول جنگ جهانی اول مجموعا ۱۲۴۲۰۰ تن
مواد شیمیایی مورد بهره برداری قرار گرفت که در اثر آن حداقل ۹۰.۰۰۰ نفر کشته و نزدیک
۱.۰۰۰.۰۰۰ نفر هم مجروح شدند. با این وجود منهای اثرات طولانی مدتی که این مواد شیمیایی بر
بدن انسان ها و نسل های آتی قرار داده است.

بعد از جنگ جهانی دوم، انگلیسی‌ها درسال
۱۹۵۱ میلادی از ماده «فتیوتوکسین» در مالایا علیه استقلال‌طلبان این سرزمین استفاده
کردند. آمریکا در جنگ ویتنام، کامبوج و لائوس، مواد شیمیایی و میکروبی را به کار برد.

آمریکایی‌ها نیز در جنگ ویتنام هزاران تُن
عامل نارنجی را بر روی جنگل‌های منطقه ریختند تا مخفی‌گاه ویت کنگ‌ها ر به بیابان مبدل
کنند. بخش عمده این ماده را نیز آلمان‌ها در دست آمریکایی‌ها قرار دادند. تحت تاثیر
این ماده مهلک دی‌اکسین‌دار هنوز بعد از ده ها سال سال، در ویتنام بچه‌های معلول به
دنیا میایند. در سال ۱۹۷۹، ارتش شوروی (سابق)، در اشغال افغانستان از این گونه سلاح‌ها
استفاده کرد. رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی در ۸ مارس ۱۹۸۳ میلادی از یک نوع ماده سمی
علیه نیروهای سواپو در نامیبیا سود گرفت.

برای شما نیز جالب است؟  نگاه ما به تولید فرهنگی و نسبت ما با مخاطب باید تغییر کند - |

به علاوه از طرف دیگر رژیم بعث عراق، در طول جنگ تحمیلی
به طرز مکرر از انواع سلاح‌های شیمیایی استفاده کرد.

• کارهای و پیامدهای بهره برداری از سلاح‌های
شیمیایی

این سلاح‌ها با استناد به اثرات متفاوتی که بر
بدن مردم می‌گذارد، به ۳ دسته تقسیم بندی می‌شوند:

– سلاح‌هایی که روی سیستم عصبی بدن تاثیر
می‌گذارند.
سلاح‌هایی که عوارض پوستی در جستجوی دارند.

– سلاح‌هایی که اختلال تنفسی بهمراه دارد.

• تلاش‌های بین‌المللی به منظور ممانعت
از بهره برداری از سلاح‌های شیمیایی

اولین تلاش‌ها برای اعمال ممنوعیت استفاده
از جنگ افزارهای شیمیایی و بیولوژیک در اعلامیه‌های ۱۸۶۸ سن‌پترزبورگ، ۱۸۷۴ بروکسل
و ۱۸۹۸ لاهه نمایان شد، با اینحال هیچ کدام از آن‌ها به تنظیم یک معاهده بین‌المللی نینجامید.
با این وجود کوشش‌های فراوان، نتیجا در سال ۱۹۰۷، یک معاهده بین‌المللی که از لحاظ حقوقی
تعهدآور بود، تنظیم شد؛ با اینحال با شروع جنگ جهانی اول، کنوانسیون ۱۹۰۷ لاهه نتوانست از
وقوع جنگ شیمیایی ممانعت کند.

در ۱۶ دسامبر ۱۹۱۷، مجمع عمومی سازمان ملل
قطعنامه منع، پیشرفت، تولید و انباشت جنگ افزارهای میکروبی و سمی و نابودسازی آن‌ها
را تصویب کرد. در فاصله دو جنگ جهانی به دلیل اثرات وحشتناک سلاح‌های شیمیایی، قرارداد ارتباطات
۱۹۲۵ ژنو منعقد گردید. این قرارداد ارتباطات، به ممنوعیت بهره برداری از گازهای سمی و خفه‌کننده در
جنگ‌ها و شیوه‌های جنگ بیولوژیک اختصاص دارد. در انتهای کنفرانس «نظارت بر تجارت بین‌الملل
تسلیحات و مهمات» تدوین و امضا گردید. قرارداد ارتباطات ژنو مهمترین توافقنامه بین‌المللی در
مورد سلاح‌های میکروبی و شیمیایی است.

در سال ۱۹۴۸ و در چارچوب فعالیت‌های سازمان
ملل پیرامون خلع جنگ افزار، کمیته جنگ‌افزارهای متعارف، جنگ افزارهایی شیمیایی را به
اسم جنگ‌افزارهای نابودی گروهی، همراه با جنگ‌افزارهای هسته‌ای قرار داد. اولین قطعنامه
گردهمایی همگانی سازمان ملل پیرامون جنگ‌افزارهای شیمیایی در سال ۱۹۶۶ به تصویب رسید
و در سال ۱۹۶۸ مجمع همگانی، دبیرکل را مأمور کرد تا خبری پیرامون کارهای زیان‌بار جنگ‌افزارهای
شیمیایی معرفی نماید.

در پی تلاش‌هایی که برای جلوگیری از تولید،
تولید، انبار کردن و کاربری جنگ‌افزارهای شیمیایی و میکروبی صورت گرفت، پیمانی در سال
۱۹۷۲ به امضا رسید که بر پایه آن، دولت‌های امضا کننده پایبند شدند که تحت هیچ شرایطی
جنگ افزارهای بیولوژیک را فرآوری و انبار نکنند و از گسترش آن خودداری ورزند.

به علاوه از طرف دیگر در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۷، سازمان ملل قطعنامه‌ای
در باب جنگ افزارهای شیمیایی به تصویب رساند. در سال ۱۹۹۲ نیز کنفرانس خلع جنگ افزار
در ژنو پیش نویس و برنامه کنوانسیون بازداری جنگ افزارهای شیمیایی را تهیه و به سازمان
ملل تقدیم کرد که گردهمایی همگانی سازمان ملل آن را در ۲۴ ماده و ۳ پیوست در دسامبر
سال ۱۹۹۲ با اجماع به تصویب رساند. این کنوانسیون از ۲۹ آوریل ۱۹۹۷ ضروری‌الاجرا گردید.

منابع:

http://www.beytoote.com

http://tarikhirani.ir

http://www.isaarcwv.ir

همراه همیشگی مبارز بلاگ باشید و این وبلاگ را به دوستان خود معرفی نمائید.

منبع

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی