قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی

مرزهای سفارشی‌نویسی در ادبیات دفاع مقدس کجاست؟ – |

مرزهای سفارشی‌نویسی در ادبیات دفاع مقدس کجاست؟ – |

در موردموضوع مقاومت نوشته ای داریم با عنوان مرزهای سفارشی‌نویسی در ادبیات دفاع مقدس کجاست؟ – . | .. در صورت علاقه این نوشته را پیشتر بخوانید.

به نوشته . نشست تخصصی معضلات و روشهای پیشرفت مکان ادبیات داستانی جنگ و دفاع مقدس از جانب دبیرخانه هفدهمین دوره انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس و  با حضور اساتید دانشگاه، نویسندگان عرصه ادبیات و علاقه مندان روز یکشنبه ۱۱ تیر در سالن اندیشه پژوهشگاه علوم انسانی و بررسی ها فرهنگی برگزار شد.

در این نشست و پس ار معرفی مقالات تخصصی به وسیله جمعی از اهالی ادبیات، میز گرد تخصصی با حضور احمد شاکری، علی اصغر شیرزادی، قاسمعلی فراست و مجید قیصری برگزار شد.

در ابتدای این میزگرد احمد شاکری ضمن اشاره به کلی بودن عنوان مطرح شده عنوان کرد: نکته مهم در ادبیات جریان دفاع مقدس، مساله شناسی و مساله پژوهی است. تا وقتی که هندسه کلان ادبیات داستانی جنگ و دایره مسائل کلی آن روشن نشود، هر گونه پژوهشی در این عرصه در معرض از نو کاری و عدم پیشرفت های علمی خواهد بود. غیر از این، تعبیر مکان این ادبیات ابهام آمیز و قابل تاویل است. برای نمونه بهره برداری از تعابیر توامان جنگ و دفاع مقدس را نمی‌پسندم چرا که تعامل این دو واژه نیاز به اخذ مبنا داشته و بدون آن نمی‌توان صحبت دقیق نمود.

وی ادامه داد: خصوصیات جریان ادبی را می‌توان در قسمت‌های متفاوتی مانند شناخت دوره تاریخی، مبانی نظری و … دسته بندی کرد. غیر از این میتوان ارکان جریان ادبیات دفاع مقدس را در قسمت‌های نقد، پژوهش، تولید، نشر، آموزش، خدمات رسانی، مدیریت، تبلیغ و مستندسازی بیان نمود. در هر یک از این موارد می‌توان چندین عدد از معضلات و چندین عدد از راهکارها را بیان نمود.

گلایه‌ها از رونق سفارشی نویسی

پیشتر علی اصغر شیرزادی با اشاره به انتخاب موضوعی کلی در عنوان نشست گفت: پیوسته در بسیاری از دانش‌های مرتبط با علوم انسانی، نیازمند نگاه به سامان آکادمیک و نظریه پردازی داریم. این مسئله تناقضی با اصل هنر که مبنای آن خلاقیت و باز آفرینی است ندارد. به نظر من هر گونه حرکت و تلاشی که در عرصه یاری رساندن به ادبیات دفاع مقدس باشد، مغتنم است. برای نمونه کشوری مانند دانمارک در جنگ جهانی دوم، خیلی راحت تسلیم ارتش آلمان شد با اینحال هنوز هم فیلم‌ها و سریال‌هایی را در این باب تولید میکند و شورش ارتش آلمانی را به تصویر می‌کشد.

وی اضافه کرد: اگر در تاریخ معاصر نگاه بیندازیم، ما طولانی ترین جنگ را داشته‌ایم. در حقیقت دفاع مقدس، خصوصیت‌های بارز متفاوتی با تمام جنگ ها داشته است با اینحال در این جا به این نکته می‌رسیم که چرا در عرصه رمان و جریان دفاع مقدس نتوانسته ایم اثری بالاتر از متوسط بوجود بیاوریم؟ به نظر من این مسئله باید مطرح شده و پیگیری قرار گیرد. ممکن است بتوان گفت که سفارشی نویسی به شکل محدود و بخش نامه ای که متاثر از دخالت توام با حسن نیت است، تنگنایی را در این عرصه بوجود آورده و کار را برای مردم متعهد و با تجربه سخت کرده است.

برای شما نیز جالب است؟  تشریح اتفاقات تازه در جشنواره انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس - |

وی ادامه داد: در این لحظه است که مردم متوسط جلو می‌آیند و اشخاص با تجربه کنار می‌روند. این مسئله باعث پایین آمدن کیفیت جریان می‌شود. من یقین دارم که ادبیات داستانی ما از روش جنگ و دفاع مقدس جهانی خواهد شد. هر برش از هر روز از جنگ چنان تپشی دارد که می‌تواند مسئله یک رمان یا جریان باشد. جنگ به معنای فلسفی خود نوعی زندگی است.

جریان یک جریان جاری است نه یک بخشنامه

در قسمت بعدی نشست قاسمعلی فراست صحبت کرد و گفت: من  ادبیات را به روش کلی می‌بینم. از لحاظ من جریان جریان است. این که ادبیات را به جریان دینی، جریان اجتماعی و … تقسیم بندی می‌کنند، خیلی مخالف نیستم با اینحال اگر جریان با اسم یک جریان در جامعه جاری شود و مخاطب بیابد، در تمام آن عرصه ها مخاطب خود را می یابد. این که بخش نامه کنم و بگویم ادبیات دفاع مقدس، ادبیات سیاه و … مسائلی است که خیلی جواب نمی دهد. به نظرم دفاع مقدس را مردم و مخاطبان باید بگویند. من در اوکراین سرداری را دیدم که به دلیل رشادت های خود، بهمراه مدال های افتخار خود به اشتراک مردم قدم می‌زد و مردم به ایشان احترام می‌گذاشتند. در حقیقت آن چیزی که در باور مردم جا می افتد، باور عمومی است. من فکر میکنم که ما در این عرصه ها نگاه بخش نامه ای داریم که جواب نمی‌دهد. من وظیفه خود می‌دانم که بنویسم و تولید کنم و بقیه افرادی که دنبال تئوری سازی آن هستند، این کار را انجام دهند.

جاهای خالی پررنگ در ادبیات جنگ

ذر ادامه نشست مجید قیصری صحبت کرد و گفت: ما باید تکلیف خودمان را معلوم کنیم و بدانیم راجع به چه چیزی صحبت می‌کنیم، اگر راجع به ادبیات حرف می‌زنیم، زمین معلوم است. این گونه نیست که جنگی برای بار نخست رخ داده باشد و قبل از آن چیزی وجود نداشته باشد و هیچ رمان و جریان کوتاهی در باب آن ایجاد نشده باشد. در حقیقت این گونه نیست که ما برای بار نخست به آن رسیده باشیم. قبل از ما جنگ حهانی اول بوده است، جریان ها و اشعاری ایجاد شده است. ژانر جنگ، ژانر جنگ است و از تقابل بین دو نیرو بوجود می‌آید. خود جنگ حاوی پایین سری ها و پایین ژانر هایی است که دفاع یکی از آن ها است. هر گونه دفاعی در هر جا رخ دهد بطور کلی مقدس است. این که بیایی یک پایین ژانر را بالا بیاوریم و کل ژانر را تحت شعاع آن قرار دهیم اشتباه است و منافات دارد. در حقیقت در مواجهه با این ژانر می‌گوییم که ژانر آن جنگ است و پایین ژانر آن دفاع است. برای نمونه ما چه قدر راجع به ادبیات پادگانی تلاش نموده ایم؟ آن هم در جای خود اهمیت بینهایت زیادی دارد. پرسش من این است که چرا در جایی که همه چیز واضح است بازی را به هم می‌زنیم؟ وقتی شما می‌ایید و به یک چیز اطلاق مقدس را انجام می‌دهید، نا خوداگاه کسی که می‌آید تا در این زمین توپ بزند با زاویه وارد می شود. این سیاه سفید کردن مردم دلیل اسطوره ای شدن آن ها در فکر مخاطب و نویسنده میشود

برای شما نیز جالب است؟  معرفی کتاب خاطرات همسر شهید لشکری در تازه‌ترین مراسم شب‌خاطره - |

دفاع شاکری از سفارشی‌نویسی

احمد شاکری در قسمت دوم صحبت های خود گفت: سفارشی نویسی جزیی از معضلات است که خیلی ارزش ندارد. به نظر من این سفارشی نویسی جز گفتمان های ادبیات جریان شبه روشنفکری است. از این جهت مطلق سفارشی ایراد ندارد و در دنیا رایج است و با این وجود خود آن نیز به معنای عقد پیمان نیست. اشاره شد که نباید چیزی را بخش نامه کنیم. این مسئله اشتباه است. بخش نامه ای انجام نشده است حتی با بیان دلیل و منطق ارزش مسئله بیان شده است. در قسمت دیگر نیز باید توجه داشت که الزاما چیزی که مردم می‌گویند نمی تواند مهم و جریان ساز بشود. این که مردم بگویند فلان چیز مقدس است، آیا مقدس می‌شود؟ اگر بخواهیم گرایش به حرف مردم داشته باشیم، همان دوران جاهلیت است و درست نیست. ان که بیاییم و بگوییم که جنگ ما شبیه به به همه ی جنگ های دیگر است نیز اشتباه است. مانند این است که بگوییم که انقلاب ما مانند دیگر انقلاب ها است و اندیشه های آن با دیگران فرقی ندارد.

هر دفاعی را نمی‌شود مقدس اسم گذاری کرد

وی ادامه داد: نباید گفت که دفاع در هر جایی مقدس است. هر دفاعی مقدس نیست و هر تهاجمی نیز مقدس نیست. این از نمونه موضوعاتی است که جریان ادبیات سیاه به آن توجه می‌کنند. در بررسی این که آیا دفاع مقدس است یا نه باید به در دست دفاع نگاه کنیم. اتفاقا در فهم همین موضوعات نیاز به فهم دینی داریم تا بدانیم از چه چیزی دفاع می‌کنیم و در دست آن را بشناسیم. در بخشی از صحبت دوستان بیان شد که ادبیات داستانی ادبیات انسانی است. بله درست است با اینحال نه ادبیات انسان سازمان ملل. باید دقت داشت که در این جا مسئله انسان ایدئولوژیک مطرح است و امکان دارد تناقضی ایجاد شود.

ظرفیت‌های از دست رفته ادبیات دفاع مقدس

قاسمعلی فراست نیز در قسمت دوم صحبت های خود ضمن اشاره به روشهای پیشرفت ادبیات دفاع مقدس گفت: باید توجه داشت که ظرفیت های موجود در جنگ آن قدر زیاد بوده است که اگر کسی ایام نیز به آن فکر کند، باز هم کم می‌اورد. بسیاری از این ظرفیت ها از دست رفته است و دیر شده است. برای نمونه یک رزمنده تا زمانی خاطرات را در فکر داشته و می توانسته آن را برای نویسنده بیان کند. از این جهت ضروری است بگوییم که اولین کار برای پیشرفت ادبیات دفاع مقدس، در فضا قرار گرفتن است. وقتی نویسنده در فضا قرار می‌گیرد، متاثر می‌شود. حضور در اماکن، صحبت با مردم، بیرون کشیدن خاطرات از دهان رزمندگان و… و. از نمونه راه هایی است که نویسنده می‌تواند خاطرات را ثبت و ضبط نماید.

برای شما نیز جالب است؟  «خاکریز پیشانی» نقد و بررسی می‌شود - |

 من خاطرم هست که در بسیاری از عملیات ها، راویانی بهمراه فرماندهان بوده اند تا خاطرات و صحبت ها را ضبط نمایند. با اینحال این که این معلومات اکنون کجاست و چه نتیجه ای بوجود آمده است، سوالی برای من است. دسترسی نویسنده به چنین اطلاعاتی می‌تواند بینهایت سودمند باشد.

ارزش چند باره خاطره نویسی

علی اصغر شیرزادی در قسمت دوم صحبت های خود گفت: نوشتن خاطرات جنگ از نمونه فعالیت هایی است که دلیل پر مخاطب شدن ادبیات استقامت و ادبیات دفاع مقدس می‌شود. از این جهت چه قدر خوب است که افرادی که خودشان در جنگ حاضر بودند و قریحه این کار را دارند شروع به نوشتن خاطرات کنند. من کسی را می‌شناسیم که مدت بسیار فراوانی را در جبهه بوده و خاطرات بسیاری را دارد. حرف های ایشان بنا شده بر تجربه هایش است. شما در ادبیات جهان دقت کنید. برای نمونه می‌بینید که لئو تولستوی تمام معلومات و خاطرات جنگ های ناپلئون را تجمیع می‌کند. ایشان چیزی تقریبا ۲ سال بعد از آن اتفاقات این معلومات را به کتاب مبدل می‌کند که بسیار درخشان می‌شود.

مجید قیصری در قسمت دوم صحبت های خود به معضلات پیشرفت مکان ادبیات دفاع مقدس اشاره نمود و گفت: بسیاری از نویسندگانی که وارد این عرصه می‌شوند، شناختی از ادبیات دنیا ندارند. باید توجه داشت که نفس ادبیات خود ابزار کشف است. نویسنده با ابزار جریان سعی می‌کند تا کشف کند و به شناخت برسد تا آدمی که در بحران قرار دارد به چه نحو رفتاری دارد. اگر بپذیریم که ادبیات ابزار است دارای اختلاف با این است که ادبیات را وسیله ای برای تبلیغ چیزی بدانیم. به نظر من یکی از معضلات افزایش ادبیات جنگ، کلمه مقدس است. این اجازه نمی‌دهد که پایین و بم این مردم را دربیاوریم و رشادت ها، حسن ها و یا حتی زشتی ها و پلشتی ها را بشناسیم. وظیفه ادبیات این است که تمام چیزها حتی پلشتی ها را نیز به رخ بکشد. این که بیاید تا تنها زیبایی و بزرگی ها را نشان بدهد، پذیرفتنی نیست. به نظر من جمع تمام این موضوعات، انسان ایرانی است و چیزی که من دنبال آن میگردم، آن انسان است. آن شخصی که ما می خواهیم با استناد به تاریخچه غنی خود به جهان معرفی کنیم تا همه ایشان را بشناسند. زمین بازی ما ادبیات است و کشف آن ادمی است که به چه نحو بوده، چه سرنوشتی داشته و چه کاری انجام داده است.

امیدواریم این مقاله با عنوان مرزهای سفارشی‌نویسی در ادبیات دفاع مقدس کجاست؟ – . | . برای شما مفید بوده باشد. در صورت علاقه این خبر را برای دوستان خود ارسال نمائید.

منبع

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی